Όταν έχω εσένα, μπορώ να ονειρεύομαι ξανά, ανοίγω μες στη θάλασσα πανιά, και πιάνω μες στα χέρια μου, τον κόσμο να τον φτιάξω.

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Αφελής χωριάτης

Όποτε κατεβαίνω στο χωριό και κάνουμε οικογενειακά τραπέζια ο πατέρας μου μας αφηγείται πολλές ιστορίες από την χούντα αλλά και από το στρατό που έκατσε 3 χρόνια γιατί τον έπιασε η επιστράτευση. Αυτή τη φορά  μας περιέγραψε μια χιουμοριστική ιστορία που έγινε πριν πολλά πολλά χρόνια.
  Το 1975 ο πατέρας μου,  παλικάρι τότε ετών 23 περίπου, μόλις είχε αγοράσει ένα αυτοκίνητο που για εκείνα τα δεδομένα του χωριού ήταν πρωτάκουστα γιατί ίσα ίσα στο χωριό 10 αυτοκίνητα κυκλοφορούσαν
Μια ημέρα του  Μαΐου η γειτόνισσα του, ετών 60 και η κόρη της ετών 40 στήσανε μια πλεκτάνη. Κλέψανε εικόνες από μια εκκλησία του χωριού μας , γιατί και τότε 2 εκκλησίες  είχαμε αλλά μόνο η μια λειτουργούσε, η άλλη μόνο σε επίσημες μέρες λειτουργούσε.
 Τις εικόνες τις κλέψανε  από την άλλη εκκλησία που δεν λειτουργούσε συνέχεια το προηγούμενο βράδυ. Τις πακεταράνε, και τις βάλανε σε ένα  χάρτινο κουτί. Μετά ήθελαν να τις πάνε Θεσσαλονίκη για να τις πουλήσουν. Φυσικά κανένας μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν τους κατάλαβε στο χωριό ή έτσι  νόμιζαν

Τότε η Θεσσαλονίκη φαίνονταν μακρινό ταξίδι και πολύ δύσκολο και δεν πήγαιναν πολλοί. Η πόλη ήταν κομφούζιο για εκείνα τα χρόνια. Η μάνα (60)τότε σκέφτηκε να πάει στον πατέρα μου ο όποιος σε εκείνη την γειτονία ήταν ο μοναδικός που είχε αυτοκίνητο και του ζήτησε να τους πάει Θεσσαλονίκη γιατί της κόρης  (40) της πονούσε η κοιλιά. Τους έλεγε ο πατέρας μου γιατί δεν πάτε στον Πολύγυρο;

<<Όχι εμείς θέλουμε Θεσσαλονίκη στο ΑΧΕΠΑ Το καλύτερο νοσοκομείο >>





Ωραία, θα σας πάω τις είπε ...αλλά μέχρι την αρχή της πόλη γιατί δεν την ξέρω την πόλη μέσα και ούτε τους δρόμους. Έτσι συμφώνησαν. Της έβαλε στο αυτοκίνητο τις 2 κυρίες και αυτές είχανε δυο κούτες μέσα. Πριν προλάβει να ρωτήσει ο πατέρας μου τι έχουν οι κούτες , του είπαν ότι έχουν ρούχα για το νοσοκομείο. 

Ξεκινήσανε 10 ώρα το πρωί , τους πήγε μέχρι ένα σημείο της πόλη, τους άφησε και γύρισε πίσω ο πατέρας μου. Στη διαδρομή αποφάσισε να περάσει να δει την αδερφή του και τα ανίψια του σε ένα διπλανό χωριό και συγκεκριμένα στη Πορταρια.
 Με αυτά και με εκείνα η ώρα πέρασε και επέστρεψε στο χωριό αργά το απόγευμα. Μπαίνοντας στο χωριό, του επιφύλασσαν μια έκπληξη, 
ήταν 2 αστυνομικοί , παλιά χωροφύλακες τους λέγαμε και τον σταμάτησαν και τον είπαν ότι τον περιμένουν για ανάκριση στο αστυνομικό τμήμα και ο λόγος ήταν  αρχαιοκαπηλία......!!!!!!!!!!!!

Ο πατέρας μου πάγωσε <<τι λέτε παιδιά>> <<δεν ξέρω τι μου λέτε>> <<εγώ μια βόλτα πήγα>> και με τα πολλά πήγαν στο τμήμα.
Εκεί μόλις μπήκε είδε τις δυο γειτόνισσες που είχε παει το πρωί στη Θεσσαλονίκη,
Κάποιος στο χωριό τις είδε που πήγαν στη  εκκλησία που πήραν τις εικόνες και μετά μπήκαν στο αυτοκίνητο του πατέρα μου,
Οι 2 κυρίες ανακρίθηκαν και τις ρώτησαν αν ήταν και ο πατέρας μου μπλεγμένος σε αυτή τη πλεκτάνη
Τελικά αποκάλυψαν ότι ήταν άσχετος και φυσικά δεν γνώριζε τίποτα για όλη την ιστορία
Τον άφησαν να φύγει  και την άλλη μέρα γράψανε οι εφημερίδες 

΄΄ένας αφελής χωριάτης πιάστηκε για αρχαιοκαπηλία΄΄

από τότε άσε που μαθεύτηκε σε όλο το χωριό , ο πατέρας μου δεν τις ξανά μίλησε τις κυρίες! 



Αφιερωμένο στο μπαμπά μου που σήμερα 19-1-2016 διαγνώστηκε με πολύποδα στο νεφρό του και χρειάζεται επειγόντως επέμβαση.

Θετική σκέψη και όλα καλά θα πάνε



Γιώτα

4 σχόλια:

  1. Όλα καλά θα πάνε Γιώτα, τους καλούς ανθρώπους τους προστατεύει ο Θεός..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γιώτα εύχομαι να πάνε όλα καλά με το πατέρα σου και να τελειώσει η περιπέτεια της υγείας του! Η ιστορία που μας διηγείσαι πολύ ωραία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Περαστικά του Γιώτα μου! Εύχομαι όλα να πάνε καλά! Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ευχαριστώ για την επίσκεψη !

Πρόσφατες αναρτήσεις