Όταν έχω εσένα, μπορώ να ονειρεύομαι ξανά, ανοίγω μες στη θάλασσα πανιά, και πιάνω μες στα χέρια μου, τον κόσμο να τον φτιάξω.

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Αφελής χωριάτης

Όποτε κατεβαίνω στο χωριό και κάνουμε οικογενειακά τραπέζια ο πατέρας μου μας αφηγείται πολλές ιστορίες από την χούντα αλλά και από το στρατό που έκατσε 3 χρόνια γιατί τον έπιασε η επιστράτευση. Αυτή τη φορά  μας περιέγραψε μια χιουμοριστική ιστορία που έγινε πριν πολλά πολλά χρόνια.
  Το 1975 ο πατέρας μου,  παλικάρι τότε ετών 23 περίπου, μόλις είχε αγοράσει ένα αυτοκίνητο που για εκείνα τα δεδομένα του χωριού ήταν πρωτάκουστα γιατί ίσα ίσα στο χωριό 10 αυτοκίνητα κυκλοφορούσαν
Μια ημέρα του  Μαΐου η γειτόνισσα του, ετών 60 και η κόρη της ετών 40 στήσανε μια πλεκτάνη. Κλέψανε εικόνες από μια εκκλησία του χωριού μας , γιατί και τότε 2 εκκλησίες  είχαμε αλλά μόνο η μια λειτουργούσε, η άλλη μόνο σε επίσημες μέρες λειτουργούσε.
 Τις εικόνες τις κλέψανε  από την άλλη εκκλησία που δεν λειτουργούσε συνέχεια το προηγούμενο βράδυ. Τις πακεταράνε, και τις βάλανε σε ένα  χάρτινο κουτί. Μετά ήθελαν να τις πάνε Θεσσαλονίκη για να τις πουλήσουν. Φυσικά κανένας μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν τους κατάλαβε στο χωριό ή έτσι  νόμιζαν

Τότε η Θεσσαλονίκη φαίνονταν μακρινό ταξίδι και πολύ δύσκολο και δεν πήγαιναν πολλοί. Η πόλη ήταν κομφούζιο για εκείνα τα χρόνια. Η μάνα (60)τότε σκέφτηκε να πάει στον πατέρα μου ο όποιος σε εκείνη την γειτονία ήταν ο μοναδικός που είχε αυτοκίνητο και του ζήτησε να τους πάει Θεσσαλονίκη γιατί της κόρης  (40) της πονούσε η κοιλιά. Τους έλεγε ο πατέρας μου γιατί δεν πάτε στον Πολύγυρο;

<<Όχι εμείς θέλουμε Θεσσαλονίκη στο ΑΧΕΠΑ Το καλύτερο νοσοκομείο >>



Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Στενάχωρο post 2

Καλημέρα

Αρχικά δεν ήξερα τι τίτλο να βάλω σε αυτή την ανάρτηση. Είπα να μην βάλω κάτι στενάχωρο. Μέρες σκεφτόμουν να μην αναφερθώ καθόλου σε αυτό το θέμα, γιατί είναι πάρα πολύ αγριο. Από την άλλη όμως το blog μου είναι ένα προσωπικό blog με πολλές δόσεις καθημερινότητας και έτσι όλα πρέπει να τυπώνονται ευχάριστα ή δυσάρεστα γεγονότα. Σίγουρα το θέμα που θα διαβάσετε θα το έχετε ακούσει αφού παίζει εδώ και 5 μέρες σε όλες τις ειδήσεις και σχεδόν σε όλες τις εκπομπές.


6 Ιανουαρίου: και ενώ η μέρα ήταν μουντή με πολύ ομίχλη από το πρωί μετά το Σταυρό πήγαμε για φαγητό σε μια ταβέρνα οικογενειακώς και μετά για καφέ. Φθάσαμε στο σπίτι 6 το απόγευμα. Ίσα ίσα μέχρι να τακτοποιηθούμε και μόλις είχαμε καθίσει στον καναπέ και βλέπαμε τηλεόραση κατά τις 7.30 χτύπησε το τηλέφωνο ήταν η θεία μου η Χριστίνα. 

Έγινε ένα έγκλημα στο χωριό. 
Η μανα μου άρχιζε φώναζε, κάτι κακό έγινε. Προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι έγινε, ενώ μεταξύ τους μιλούσαν στο τηλέφωνο. Μετά από λίγο κλείνει το τηλέφωνο και οι πρώτες πληροφορίες λένε ότι ο ενας σύζυγος στις 7 το απόγευμα μαχαίρωσε την εν διαστάσει σύζυγο του με 7 μαχαιριές στο λαιμό και στο πρόσωπο....παγώσαμε όλοι μας. Ένα ρίγος με διαπέρασε, τους κοίταξα όλους, το παιδί μου , τον σύζυγο, τους γονείς μου, τις αδερφές μου!

Έφερα στο μυαλό μου την σκηνή που μόλις άκουσα, Πόση δύναμη πρέπει να έχεις εκείνη τη στιγμή για να κάνεις κάτι τέτοιο. Από εκεί και μετά ακούμε διάφορα σενάρια, Πραγματικά σενάρια για την 10 εντολή, να πάρει την υπόθεση ο Κοκκινοπουλος και να γυρίσει επεισόδιο.


Την επόμενη ημέρα και ενώ γιορτάζουμε ΄΄εγγονος και παππούς ΄΄, είμαστε αρκετά μουδιασμένοι από το χθεσινό έγκλημα. Η επόμενη μέρα ξημέρωσε με ένα πονοκέφαλο. Τα τηλέφωνα ξανά ξεκίνησαν. Ώσπου μας έρχονται άλλες πληροφορίες. Τελικά, ούτε διαμάχη , ούτε φασαρία ούτε καρέκλες έπεσαν όπως έλεγαν στην αρχή.  


Πως να φτιάξετε μια πανεύκολη μηλόπιτα


Κάθε φορά που έρχονται από το χωριό γονείς ή πεθερικά θα μας φέρουν και διάφορα καλούδια
Αυτή τη φορά κοντά στα Χριστούγεννα η μαμά μου , μου έφερε 2 τσάντες κόκκινα μήλα
Σας είπα ότι τα κόκκινα μήλα δεν μου αρέσουν καθόλου;
Αφού το μάθατε και αυτό, πάμε παρακάτω , τι να τα κάνω τι να τα κάνω;
Από το να τα πετάξω είπα να κάνω κάνα γλυκό να μου φύγουν πιο γρήγορα , 
βοηθό όπως πάντα είχα τον μικρο μας


Τι χρειαζόμαστε:

1 ταψι διαμέτρου περίπου 30 εκ.

ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΜΙΣΗ
  • 5-6 μηλα
  • 1 κούπα ζάχαρη
  • 200 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη
  • 1 κ.σ. κανέλλα

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

Καλώς ήρθες 2016

Καλώς ήρθες 2016

 Σε υποδεχόμαστε με χαρά, να φροντίσεις να μας φερθείς καλά!
 Θέλουμε υγεία, αγάπη ισορροπία στη ζωή μας και το ζουζούνι μας να  είναι έτσι πειραχτήρι και χαμογελαστός όπως τώρα και να μας αγκαλιάζει και να μας φυλάει και να μας αγαπάει ως τον ουρανό.
Θέλουμε όμως λίγο περισσότερο ευτυχία λίγο περισσότερη  τύχη , λίγα περισσότερα λεφτά. Καλά δεν σου ζητήσαμε και πολλά!

Για εμάς φέτος   ο χρόνος μπήκε πολύ ήσυχα και απλά πράγματα. Δεν κατεβήκαμε Χαλκιδική ήταν όλοι τους άρρωστοι και έτσι αποφασίσαμε να καθίσουμε οι τρεις  μας .
Από την παραμονή, είχαμε προετοιμάσει και τον Γιάννη ότι σήμερα περιμένουμε τον Άγιο Βασίλη και έτσι αργά το βραδάκι του ετοιμάσαμε  μια πιατέλα με διάφορα μπισκότα για να τον υποδεχτούμε και σε μια κούπα του βάλαμε γάλα! Και έτσι ο Γιάννης μας χαιρέτησε κατά τις 10 το βραδάκι και πήγε για ύπνο.
Περάσαμε στην ουσία οι δυο μας με λίγο κρασάκι και μας βρήκε ο χρόνος να χορεύουμε κι ο Γιάννης να κοιμάται. Μετά παρακολουθούσαμε τις εορταστικές εκπομπές στην τηλεόραση.

Πρόσφατες αναρτήσεις