Όταν έχω εσένα, μπορώ να ονειρεύομαι ξανά, ανοίγω μες στη θάλασσα πανιά, και πιάνω μες στα χέρια μου, τον κόσμο να τον φτιάξω.

Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

Τέσσερα {4} πανέμορφα και αξέχαστα φοιτητικά χρόνια στη Δράμα

Δράμα!

Όταν με ρωτούσαν που σπουδάζεις τους έλεγα στη Δράμα και μου απαντούσαν <<Φαντάζομαι δράμα  η Δράμα>> Και όμως όχι!
2004 πέρασα στην σχολή Αρχιτεκτονική τοπίου στην πόλη Δράμα! 'Χαρηκα γιατί δεν πέρασα σε μια μεγάλη πόλη που να χαθώ μέσα στα αστικά στις πολυκατοικίες αλλά σε μια πόλη μικρή αλλά εξίσου μεγάλη για εμένα!  ! Το πρώτο διάστημα ήταν ένα μεταβατικό δύσκολο στάδιο προσαρμογής αλλά πολύ γρήγορα τα κατάφερα! Γνώρισα πάρα πολλά άτομα από πολλές πόλεις και νησιά και από τη  Κύπρο! κάναμε παρέα! Δεθήκαμε ! Σύντομα όμως ο καθένας βρήκε το κουμπί του και έτσι και εγώ απέκτησα μια καλή φίλη που ταιριάζαμε σε πολλά, άλλά και έναν καλό φιλο! Κάναμε παρέα οι τρεις μας! Το πρώτο εξάμηνο οι βόλτες μας στα μπαράκια ήταν καθημερινά! Ειδικά αυτά τα ladies night κάθε Πέμπτη ήταν τα αγαπημένα μας! Καφέδες βόλτες και πολλές προσωπικές ιστορίες μέχρι τις 5 και 6 το πρωί στα σπίτια συμφοιτητών. Αξέχαστες στιγμές! Το ωράριο μου,  είχε αλλάξει ξυπνούσα στις 12 για μεσημέρι και κοιμόμουν στις 5 το πρωί! Βόλτες ξενύχτια μπουρου μπουρου δεν τα ξεχνώ! Είχαμε μάθει όλα τα κατατόπια της πόλης μέσα σε πολύ μικρο χρονικό διάστημα. 
2005 την ημέρα εκείνη 21-5-2005 που βγήκαμε πρώτοι στη γιουροβιζιον με την παΠαριζου συγκατοικώ με την καλη μου φίλη μου σε ένα μεγάλο σπίτι και από τότε μείναμε 3 ολόκληρα χρόνια μαζί! Με τον Παναγιώτη να έρχεται  και να με επισκέπτεται κάθε 10 μέρες στην αρχή που δεν δούλευε και μετά όταν έπιασε δουλειά να με επισκέπτεται μια φορά το μήνα,!  Αλλά  δεν πτοήθηκα καθόλου! Εγώ ξεκίνησα τις μετακινήσεις Δράμα  -  Ορεστιάδα!
Είχα μάθει όλα τα δρομολόγια! Έφευγα 3 (τρεις) τα ξημερώματα για να είμαι 8 το πρωί στην Ορεστιάδα και καθόμουν μια μέρα  και επέστρεφα 6 το πρωί στη Δράμα! Αν μου έλεγες τώρα ελα να το κάνεις αυτο θα σου έλεγα <<τρελός είσαι>>;; και όμως τότε το έκανα! 

τα χρόνια πέρασαν όμορφα! στη σχολή ήμουν μια σχετική καλή φοιτήτρια αφού κατάφερνα και περνούσα το 2/3 των μαθημάτων κάθε χρόνο και έπαιρνα και το περιβόητο 1000ευρω από το κράτος λόγου οτι περνούσα τα μισά μαθήματα και παραπάνω..
   Γνώρισα απίστευτο κόσμο στη Δράμα έκανα πολλές παρέες. Για έμενα αυτή η πόλη ήταν κάτι σαν σωτήριο να ανοίξω τα φτερά μου να ανοίξουν οι ορίζοντες μου και να φύγω μακριά από ένα χωριό , που όπως και να το κάνεις σε εγκλωβίζει και σε περιορίζει..   Την αγάπησα γιατί ήταν μια πόλη με πολύ πράσινο , μια πόλη που δεν είχε εκείνη την φασαρία που έχουν άλλες πολύ μεγαλύτερες πόλεις όπως αστικά  θόρυβος φασαρία ηχορύπανση..μια πόλη που την περπατούσα με τα πόδια και δεν χρειαζόταν μεταφορικό μέσο.! 



Κάθε Σεπτέμβρη που επέστρεφα από τις καλοκαιρινές μου διακοπές ξεκινούσα το διάβασμα γιατί Πάντα στις 1 Σεπτέμβρη έγραφα κάποιο μάθημα, Αφού τελείωνε πάντα επιτυχώς η εξεταστική μου, μετά μπαίναμε στον Οκτώβρη με καινούργιο εξάμηνο και καινούργιες γνωριμίες από  τα νέα μέλη που ερχόντουσαν στην σχολή. 



Έτσι χαλαρά με πολλά μαθήματα και ακόμα πιο πολλα εργαστήρια περνούσε ο χειμώνας μας με πολλούς καφέδες στα υπολοπιπα σπίτια αλλα και στις καφετέριες ! Ο χειμώνας εκεί ήταν τσουχτερός δεν έπιανε ποτέ χιόνι μέσα στη Δράμα αλλα έπιανε από αρχές Νοέμβρη στο χιονοδρομικό κέντρο στο φαλακρό και έτσι το κρύο στην Δράμα ήταν διαπεραστικό! Ερχόντουσαν τα Χριστούγεννα και μαζί με αυτά και η ονειρουπολη ! Την έζησα 4 ολόκληρα χρόνια! Από το ξεκίνημα της! Την αγάπησα γιατί  ξεκινήσαμε εμείς την ονειρουπολη στις 16 Δεκεμβρίου το 2014! 

Και την στήριξαν στην αρχήν της πολύ γνωστοί, όπως ο Γρηγόρης αρναουτογλου με την πρωινή του παρέα για 4 χρόνια! Το ξέρετε οτι ο Γρηγόρης ερχόταν πάντα μέσα στις χριστουγεννιάτικες μας διακοπές και έτσι μια χρονιά αποφάσισα να μην κατέβω για Χριστούγεννα στο χωριό για να καθίσω να δω τον Γρηγόρη θα με πείτε χαζό ναι αλλά το έκανα.. μετα τις γιορτές ξεκινούσε πάλι το διάβασμα γιατί ξεκινούσε και η εξεταστική μας ενα μήνα εξεταστική! Πολύ κουραστική ήταν αυτή η εξεταστική πάντα! Τέλος φεβρουαρη πάντα τελειώναμε και ίσα ίσα προλάβαινα τις εκπτώσεις στην Θεσσαλονίκη! Άλλο πάλι και τούτο κατεβαινα Παρασκευή πρωί έμενα στην φίλη μου μέχρι τη Κυριακή και μετά γυρνούσα με το λεωφορείο στη Δράμα γεμάτη ψώνια...ωραίες εποχές! Μάρτιος και ο καιρός άνοιγε και πάντα ξεχυνόμασταν σε ολη την πόλη και ξεκινούσαμε το περπάτημα! απογευματάκι 4 με 5 ήταν πάντα η καλύτερη ώρα! Αρχές Απρίλη και πάντα  ξεκινούσαν οι εκπαιδευτικές εκδρομές με τη σχολή μας πολύ κουραστικές αλλά συγχρόνως έπεφτε και πολύ γέλιο γιατί ήμασταν μαζεμένα όλα τα εξάμηνα και ήμασταν πολύ χαλαροί όλοι μας!
Συγχρόνως ξεκινούσαν και οι κοπάνες μας από τα εργαστήρια...ξέραμε πότε θα κάνουμε κοπάνα  όταν ο καιρός θα είναι καλός και έτσι να ευχαριστηθούμε την κοπάνα  μας...και μέση Απρίλη παντα θα ήταν οι γιορτές του Πάσχα! κατεβαιναμε ευχαριομασταν κατσικάκι τρόπος του λεγειν και πολλες βολτες στην παραλια μας 
Επιστρφη αρχες του μαη στη δραμα με πολυ ζεστη, και πολλα εξωτερικα εργαστηρια και εμεις να ζεστενομαστε πολυ! Με τον παναγιωτ να ερχεται και να πηγαινουμε πολλες μικρες αποδρασεις Καβαλα, Σερρες Ξανθη, και στα διαφορα χωρια της δραμας αλλα οχι μονο και στο νησακι της αγιας βαρβαρας μεσα στη δραμα με πολυ νερο και πολυ πρασινο ...και καπως ετσι ερχοταν ο ιουνιος με μια ακομη εξεταστικη και συγχρονως τα μυαλα στα καγκελα, και το μυαλο μου μονο το τι θα κανω το καλοκαιρι, που θα δουλεψω, αν θα δουλεψω και πουθενα μυαλο για διαβασμα και παντα μα παντα πως γινοταν απο τα 9 μαθηματα περνουσα τα 2 ή 3 με το ζορι, δηλαδη ακριβως στην βαση περνουσα 5 με 5,5. 



 Και έτσι περασαν 4 χρόνια ανεμελα, 4 χρόνια που τα αγάπησα , που τα έζησα εντονα, που μου λειπουν, ωρες ωρες για διαφορερικο λογο καθε φορα! 4 χρονια που δεν μετανιωσα ποτέ γιατί την έζησα την φοιτιτικη μου ζωη! 
Έντονα χρόνια. Υπέροχα χρόνια! Όπως θα έπρεπε για όλους μας να είναι! Κάποιοι μετανιώνουν, λένε, για τις τρέλες της νιότης τους. Εγώ δεν μετάνιωσα ποτέ και για τίποτα. Τα έζησα τα χρόνια της φοιτιτικης μου ζωης  μου, της ανεξαρτησίας μου! Τα έζησα, 
στις τελευταιες φωτο ηταν η τελευταια μερα στη Δραμα! ημουν πολυ φορτσμενη εκεινη την ημερα! Ημουν πολυ συγκινημενη ! Δεν ηθελα να φυγω!το σπιτι ειχα ξεκινησει να το αδειάζω 2 μήνες πριν γιατί είχα πάρα πολλά πράγματα και έτσι έφθασε η τελευταία μέρα να είμαι με μια τηλεόραση ενα στρώμα να κοιμάμαι και πολλές βαλίτσες! 
Την αγάπησα αυτή τη πόλη! 

και εδώ θέλω να σας δείξω το βιντεακι που έφτιαξα για την Δράμα 





   





2008







Γιώτα

1 σχόλιο:

  1. Πολύ ωραία! Ταξιδέψαμε μαζί σου και θυμηθήκαμε και τα δικά μας φοιτητικά χρόνια....Πόσο ωραία ήταν!!!(τα δικά μου ήταν στον Βόλο)
    <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ευχαριστώ για την επίσκεψη !

Πρόσφατες αναρτήσεις