Όταν έχω εσένα, μπορώ να ονειρεύομαι ξανά, ανοίγω μες στη θάλασσα πανιά, και πιάνω μες στα χέρια μου, τον κόσμο να τον φτιάξω.

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Γιατί νιώθω τόσο κουρασμενή;

Γεια σας τι μου κάνετε? Εμείς είμαστε καλά αλλά πλέον πολύ κουρασμένη. 
Το παιδί ενώ έχει μεγαλώσει και είναι πλέον  ανεξάρτητο , κουράζομαι πιο πολύ από πέρυσι. Θα κάνω τα παράπονα μου γιατί τα λέγω στον παιδίατρο και μου λέγει υπομονή.
Ο Γιάννης πλέον 13 μηνών και είναι ένα πολύ ζωηρό παιδί.
 Πέρα της πλάκας με τα αστεία που κάνει και τον απαθανατίζω με τις σκανταλιές του 



ΚΟΥΡΆΖΟΜΑΙ 


Το παιδί μόνοι μας  τον μεγαλώνουμε  και πολλές φορές μου έχουν ζητήσει να τον κρατήσουν οι γονείς μου και τα πεθερικά κάποιες μέρες αλλά δεν τους εμπιστεύομαι. 

Όσο και να θέλετε να το πιστέψετε δεν τους εμπιστεύομαι ούτε τους ίδιους τους γονείς μου. 
 Οι γονείς μου όλοι την ώρα το έχουν έξω βόλτες από σπίτι σε σπίτι κούνιες και όχι μόνο αυτά αλλά και παγωτά καφέδες ξηρούς καρπούς σκόρδο  του δίνουν το παιδί.   Προχτές του έδωσε ο πατέρας μου ξίδι για να γελάσει με την αντίδραση του παιδιού, 
 ε όχι τα πήρα πολύ άσχημα μάλωσα τον πάτερα μου ότι δεν φέρονται έτσι σε ένα μωρό . Τι παει να πει ξύδι για να γελάσουμε;;;;;;;
Και όχι μόνο αυτό.
 Ο πατέρας μου πάλι τον χτυπάει στο κεφάλι με τον αναπτήρα.
 Πολύ αστείο
 Τον μαλώνω συνέχεια  και όλη την ώρα μου λέγει <<ε καλά εσείς πως μεγαλώσατε;> 
Είναι και από την άλλη πλευρά η πεθερά μου είναι αφασία. το παιδί θα το  έχει κλειδωμένο σε ένα δωμάτιο γιατί αυτή θα έχει να κάνει δουλείες και δεν ασχολείται καθόλου με το παιδί. 
την προηγούμενη φορά της είπα οτι θα παω ζαχαροπλαστείο και σε 15 λεπτά θα γυρίσω. 
 της άφησα το παιδί , όταν είχα γυρίσει ήταν κλειδωμένη μέσα στην κρεβατοκάμαρα και  μιλούσε στο τηλέφωνο  και ο μικρός είχε ανοίξει το μάτι της κουζίνας <<πάλι καλά στους 50 βαθμούς>> και άνοιξε και το ντουλάπι όπου έχει τα λάδια και  τις ελιές. 
ε και εκεί τα πήρα αλλά βλέπετε δεν μπορείς εκεί να μιλήσεις και ξέσπασα στον σύζυγο. 
έτσι το παιδί το έχω συνέχεια εγώ. ακόμα και στο χωριό όταν κατεβαίνω συνέχεια το έχω, πάλι καλά που είναι οι αδερφές μου και τις ευχαριστώ που τον προσέχουν πάρα πολύ το μικρο. 
που λέτε ο Γιάννης πέρυσι που ήταν μωράκι κοιμόταν συνέχεια, δεν έκλαιγε ήταν ένα μωρό ήσυχο. και παρόλο που το θήλαζα το βράδυ κάθε 2 ώρες και ξυπνούσα συνέχεια δεν ήμουν  κουρασμένη το πρωί.
 τώρα που ο μικρός περπατάει, τρέχει χωρίς να κοιτάει μπροστά του και χτυπάει συνέχεια, ότι κάνω με μιμείται, δεν κοιμάται καθόλου το μεσημέρι και έτσι δεν ξεκουράζομαι ούτε ένα λεπτό. 
θέλω να ξαπλώσω στον καναπέ και δεν μπορώ, έρχεται συνέχεια και με τραβάει να του πάρω κάτι που βρίσκεται ψηλά, ή πηγαίνει στην πόρτα και χτυπιέται για να τον πάω βόλτα. δεν με ακούει καθόλου και τον βάζω τιμωρία και με μαλώνει <φυσικά με τον τρόπο του..>>επίσης κοιμάται πολύ αργά και  τα βράδια μου κοιμάται μετά τις 1 το βράδυ και πείτε μου εγώ όλη μερα εξαντλημένη τι να κάνω? πηγαίνω κατευθείαν για ύπνο ή θα καθίσω για κάνα μισαωρο στο υπολογιστή. 
το παιδί από πίσω θέλει συνέχεια να το προσέχω. σήμερα εκεί που καθάριζα τις μελιτζάνες ενώ έριχνα ένα βλέμμα κάποια στιγμή παει στο δωμάτιο του βγάζει τις μπαταρίες από ενα παιχνιδι και τις ειχε στο στόμα. 
τρελάθηκα, ήθελα εκείνη την ώρα να τσίριξω, μα ούτε ενα λεπτό ήσυχη ρε παιδί μου δεν μπορώ να είμαι. 
. καθε μερα σκουπιζω και καθε βραδυ το σπιτι ειναι αχουρι, ενας σταβλος, πεταμενα παιχνιδια χαρτοπετσετες σκισμενες καλτσες του μικρες απο εδω και εκει, και φυσικα ανοιγει τα συρταρια μας και μας πεταει κατω οτι βρει πετσετες εσωρουχα μπλουζες.
τα τζαμια ολο δακτυλιες οι πορτες το ιδιο. δεν προλαβαινω να καθαρισω. 
πηγαμε εχτες σουπερ  μαρκετ και ηθελε να κετεβει απο το καροτσι φυσικα δεν το κατεβαζα γιατι μετα δεν θα μπορουσαμε να γυρισουμε στο σπιτι αν αυτος ηταν εκτος καροτσιου, 
ηθελε να βγει ομως, τελικα τον εβγαλα, και πηγε στα μακαρονια και τα εριξε ολα κατω αφου εγω τον φωναζα επαιρνε τα μακαρονια και τα εβαζε μεσα στο καλαθι μου με τα ψωνια. 
ειναι πολυ ζωηρος και οσο μεγαλωνει ζωηρευει αρκετα. σε λιγο δεν θα μπορω να εχω τον ελεγχο. εχω χασει τις δυναμεις μου. πρεπει να παρω  βιταμινες. 

αυτα τα νεα μου εκανα την εξομολογηση μου, παω να ξαπλώσω ερχεται δυσκολη μερα παλι αυριο.   καληνυχτα 

6 σχόλια:

  1. καλημέρα... ηλικία είναι και θα περάσει... να χαρείς το παιδί σου γιατί η κάθε ηλικία ειναι όμορφη και δεν γυρίζει...μια φορά θα ειναι 1 χρονού :)
    καλά έκανες και τα έγραψες και ξέσπασες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ, πόσο σε καταλαβαίνω... Είναι τόσα που θέλω ή πρέπει να κάνω μέσα στη μέρα και απλώς δε μπορώ ή δεν προλαβαίνω!!! Γιατί, τι να κάνω, κυνηγάω ολημερίς το ζουζούνι μου...
    Περνούν τη φάση της εξερεύνησης τώρα και όλα φαίνονται καινούρια στα ματάκια τους. Άσε που τα βλέπουν από άλλη οπτική γωνία πλέον και μπορούν να τα φτάσουν κιόλας...
    Το σπαστικό είναι ότι αν το πεις σε κάποιον που, είτε δεν έχει παιδιά είτε του τα μεγάλωσαν-μεγαλώνουν άλλοι, θα σου πει "έλα μωρέ, πώς κάνεις έτσι;" Εγώ όμως σε νιώθω και συμπάσχω... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. απο μακριά όλοι κοροιδεύουν, και όλοι τα ξερουν. δεν πειραζει. τουλαχιστον και εσύ στην ίδια μοίρα με εμένα είσαι. καλό βραδυ

      Διαγραφή
  3. Σε καταλαβαίνω απόλυτα~~
    Κι εμένα το δίχρονο αγόρι μου είναι σίφουνας..αλλά ευτυχώς κοιμάται ένα 3ωρο το μεσημέρι
    και προλαβαίνω να γεμίσω μπαταρίες!
    Υπομονή μέχρι τα 3 μου λέει ο παιδίατρος!
    Απ εκεί κι έπειτα,λέει,θα δω άλλο παιδί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ευλογία το παιδί .. κοντά του, έχουμε πιθανότητα να γίνουμε ξανά παιδιά...
    καλή συνέχεια στο όμορφο αυτό ταξίδι ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ευχαριστώ για την επίσκεψη !

Πρόσφατες αναρτήσεις