Όταν έχω εσένα, μπορώ να ονειρεύομαι ξανά, ανοίγω μες στη θάλασσα πανιά, και πιάνω μες στα χέρια μου, τον κόσμο να τον φτιάξω.

Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2013

Ένας χρονος γεμάτος ζωή

Κι όμως είναι αλήθεια. Πότε πέρασε ένας χρόνος από τότε που σε έφερα στη ζωή; Σαν χτες ήταν που ήσουν ένα μωράκι που σε έπιανα με την μια μου, παλάμη, και σε έκανα μπάνιο <<και τώρα δεν μπορώ να σε σηκώσω>>


Σαν χτες ήταν, που έκλαιγες , που με κοιτούσες αλλά δεν με έβλεπες, τα μάτια σου ήταν θολά. Που είχες κάτι μικρά χεράκια, κάτι ποδαράκια κάτι ωραίες δίπλες, που τις φιλούσα και τις δάγκωνα συνέχεια.



Φοβόμουν να σε πιάσω τις πρώτες μέρες. Δεν ήξερα να θηλάζω, σε έπαιρνα στην αγκαλιά μου και τα χέρια μου έτρεμαν, και γιαυτό το λόγο δεν ήθελα να θηλασω, γιατί δεν μπορούσα να σε σταθεροποιήσω καλά, μου έπεφτε το κεφαλακι σου, και ο μπαμπά σου με φώναζε, ΤΟ ΚΕΦΆΛΙ ΤΟΥ .

Αλλά και οι νοσοκόμες με φώναζαν <<γιατί δεν θηλάζεις;>> <<πρέπει να πάρει το πρωτόγαλα σου>> κι όμως τους διαψευψαμε όλους.
Ακόμα θηλάζουμαι . Αυτός ο χρόνος που πέρασε ήταν ο ποιος ωραίος χρόνος. Σου έμαθα πράγματα, και μου έμαθες! το κυριότερο! Με έκανες να είμαι πιο υπεύθυνη!
Αλλά και από τότε που γεννήθηκες δεν ξανά κοιμήθηκα με την ησυχία μου, πάντα ο νους μου σε σένα.


Παλιά βαρούσανε βιολιά και δεν άκουγα τίποτα και τώρα λίγο να αλλάξεις πλευρό κατευθείαν σε ακούω και σηκώνομαι.

Σ ευχαριστώ που μου ομορφυνες την καθημερινότητα μου.

Σ ευχαριστώ γιατί ήσουν βολικό και ήσυχο μωρό <<άσχετα αν τώρα μου είσαι ζωηρός>> έχω αποθανατίσει την κάθε σου στιγμή σε φωτογραφίες βιντεακια και πραγματικά τις κοιτάω και βλέπω ένα διαφορετικό μωρό. Αλλάζεις μορφή καθημερινώς.
Μαζί σου έβλεπα τις αλλαγές πάνω σου και τις χαιρόμουν.

Όμως νιώθω ότι δεν σε χάρηκα. θα ήθελα να ησουν ακόμα μωρό να μπορώ να σε αγκαλιάζω και όχι να μου φεύγεις από την αγκαλιά μου όπως τώρα. με πιάνει μια μελαγχολία, για αυτά που πέρασαν και δεν θα ξαναγυρίσουν. κοιτώ βιντεακια που ήσουν ενός και δυο μηνων και λέω πως πέρασε ο καιρός.   


Θυμαμαι οταν  σήκωνες το κεφαλακι σου μετα
προσπαθούσες να καθίσεις
μετά καθόσουν κανονικά στο καναπέ χωρίς να πέφτεις
μετά προσπαθούσες να σηκωθείς
στεκόσουν για 2 δευτερόλεπτα όρθιος με την βοήθεια του καναπέ
στεκόσουν 5 λεπτα όρθιος.
ξεκίνησες να κάνεις τα πρώτα σου βήματα
περπάτησες
τρέχεις
φωνάζεις
μας χτυπάς
μας γραντζουνας
μας τραβας τα μαλλιά
μας χαιρετάς
μας δίνεις φιλάκι
μας φωνάζεις << μαμά μου>> <<μπαμπά μου>>
στην αρχή δεν ήθελες να φας
ξεκινήσαμε κρέμες
φαγητό
φρούτο
μπισκότα
κρέας
ψάρι
ψωμί
τσουρέκι
γιαουρτάκι
γύρο << δεν θέλω σχόλια>>

θα ήθελα να κρατούσε λίγο ακόμα. Φυσικά  έρχονται καλύτερες στιγμές. θα σε βλέπω να  μεγαλώνεις και μαζί σου θα μεγαλώνω και εγώ.

όμως πραγματικά αυτά τα χεράκια αυτή η  πατουσιτσα



και ειδικά αυτές οι δίπλες θα μου  λείψουν αν χαθούν

σ΄ευχαριστω πολύ που ήρθες στη ζωή μου

σ΄ευχαριστώ για τον υπέροχο χρόνο που περάσαμε μαζί.


η μανούλα σου!

8 σχόλια:

  1. Τις ίδιες σκέψεις κάνω κι εγώ και την ημέρα των γενεθλίων του ήμουν πολύ συγκινημένη και κάθε τόσο βούρκωνα......
    Να μας ζήσουν και να τα καμαρώνουμε!
    Υγεία, Αγάπη και Ευτυχία να είναι γεμάτη όλη η ζωή τους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
    2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

      Διαγραφή
  2. Να σου ζήσει!
    Πέρασε ο πρώτος χρόνος ε;
    Τώρα θα σε εκπλήσσει πιο πολύ από μέρα σε μέρα!!
    Καλή δύναμη, νέα μανούλα σε ό,τι κι αν κάνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστω. οντως καθε μερα με εκπλησει με αυτα που κανει

      Διαγραφή
  3. Να σας ζήσει!Πολύχρονος και πάντα ευτυχισμένος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ευχαριστώ για την επίσκεψη !

Πρόσφατες αναρτήσεις